Ασκήσεις μέχρι…

Στο άρθρο ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΡΟΝΟΜΙΑΣ ΜΑΣ παραδεχτήκαμε ότι υποκύπτουμε στον νόμο της αδράνειας μολονότι, κατά περιόδους, αγανακτούμε με την «καταστρεπτική διαχείριση της υλικής και πνευματικής κληρονομιάς μας και της ίδιας της ζωής μας». Επιπλέον, διαπιστώσαμε ότι «οι θετικές ανθρώπινες ιδιότητές μας έχουν αφυπνιστεί», σε ποσοστό ικανοποιητικό ώστε, να δημιουργούνται «κινήματα» με στόχο την ανατροπή αυτής της διαχείρισης. Πότε θα ωριμάσουν οι συνθήκες επίτευξης του στόχου είναι άγνωστο. Το βέβαιο είναι ότι το «τότε» πρέπει να μας βρει έτοιμους. Οι κτητικοί και οι κακόβουλοι έχουν αδυνατήσει την ΕΛΛΗΝΙΚΗ μας συνείδηση και τον ΑΥΤΟΣΕΒΑΣΜΟ ενός εκάστου. Επομένως το έτοιμος αφορά στην ενδυνάμωσή τους. Και τα δύο απαιτούν άσκηση. Δίνω τρία παραδείγματα των δικών μου ασκήσεων: Αγοράζω προϊόντα με Ελληνικό κωδικό 520… Δεν είναι εύκολη άσκηση, επειδή οι χαμηλότερες τιμές αλλοδαπών κωδικών με δελεάζουν (θέμα για διερεύνηση αν έχω πραγματικό κέρδος). ⇔ Σε καταστήματα και επιχειρήσεις που δεν προτάσσουν τον Ελληνικό τους τίτλο δηλώνω την δυσαρέσκειά μου, στον υπεύθυνο. Και αυτή η άσκηση είναι δύσκολη, επειδή οι αντίστοιχες παροχές από επιχειρηματίες σεβόμενους τον τόπο λειτουργίας τους σπανίζουν στην αγορά. ⇔ Σε ώριμη ηλικία έμαθα το μέγεθος αλλοίωσης της μητρικής μου γλώσσας από τον «πληθυντικό ευγενείας!» Οι αναζητήσεις μου, στο πότε και ποιος έκανε την ζημιά, αποκάλυψαν την αλήθεια. Τα χρόνια της Βαυαροκρατίας ο Ιωάννης Κωλέττης (ηγέτης των υποταγμένων στην Γαλλική Πρεσβεία) έφερε δύο δώρα στους αγράμματους προγόνους μου: Την γκιλοτίνα και το πρότυπο της μαντάμ Σουσού (υποκλίνομαι Δημήτρη Ψαθά!) Το πρώτο δώρο βραχύβιο, ελλείψει δημίων. Το δεύτερο έφτασε μέχρι τις ημέρες μου, όντας διάδοχος έκτης γενιάς! Συγκρίνω τα 200 χρόνια ζωής του λάθους μας με τις τρεις χιλιετίες της αρτιότητας. Συντριπτικώς άνισα τα μεγέθη. Επιμένω στην  άσκηση μου, όσο και αν με δυσκολεύει.